YommY's profileஐღ*•.•´¯`•.•* ผจญภัยบนดอ...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
March 16 ชีวิตที่เป็นอยู่ตอนนี้ไม่รู้จะเริ่มยังไงดี หลังจากที่ไม่ได้อัพมานาน
ตอนนี้ฝึกงานอยู่ที่ดอยตุง
ที่ทำงานมีแต่ผู้ชาย มีผู้หญิงอยู่แค่คนเดียว พี่อร
เป็นพี่ที่มีงานเยอะมาก แล้วก็นั่งทำงานทั้งวัน
แต่ว่าไม่ค่อยมาทำงาน เพราะไม่สบาย
เอ้.... หรือว่าทำงานเยอะจนไม่สบายหว่า
คนต่อมา พี่บี หัวหน้าแผนก
ดูเงียบๆ ดุๆ น่ากลัว
แต่ว่าก็สอนทุกอย่างให้ ใจดีแต่น่ากลัว
ต่อมาก็พี่ ติ๊ก โปรแกรมเมอร์ขี้เล่น
ใจดี ให้คำปรึกษาและคอยช่วยเหลือ น่าตาดีที่สุดในห้อง
ต่อมาพี่ไข่ วันๆ เอาแต่นั่งตัดต่อ หรือไม่ก็ออกไปถ่ายรุป
ซึ่งชอบฟังเพลงจีนเป็นชีวิตจิตใจ
ต่อมาก็พี่เอ็ม พี่ที่คอยตอบคำถามที่คาใจของน้องๆ
ชอบแซวเป็นที่สุด
ซึ่งทั้งหมดในห้องก็มีอยุ่เท่านี้
แต่ว่าอาทิตย์หน้าก็คงจะมีมาเพิ่มละมั้ง
เหมือนหัวหน้าแผนกบุคคลจะรับพนักงานสาวคนหนึ่งมา อิอิ
อยู่ที่นี้กับ มอมแมม ก็ดีนะ
ที่หอ อยู่กะเมทอีกคนชื่อ ธัญ
ทำงานอยู่แผนกบริการ ต้อนรับ บรรยายไรงี้อ่ะ
เหมือนเป็นพนักงานคนหนึ่งเรย น่าสงสาร
แต่ว่ากลับไปคงได้ประสบการณ์เยอะน่าดู
ส่วนเรากะมอมแมมเหรอ
มอม ก็นั่งสแกนรุปทั้งวัน นั่งแต่หน้าคอม
เราก็นั่งมองจอทุกวันเช่นกัน
ผ่านไปแล้วหนึ่งอาทิตย์กะอีกสองวัน
ก็สนุกดี ก็มีหน้าเบื่อนิดหน่อย
เหนื่อยบ้างเพราะเดิน
ก็ได้แต่รอว่าพรุ่งนี้จะเกิดอะไรขึ้น
ขออย่างเดียวอยากให้สนุก อิอิ
มาพูดถึงเรื่องการเรียนมั้ง
หลังจากที่พยายามพร่ำเรียนมาตลอด
เรียนหนักมากมาย
สู้สุดใจ
น้ำตาก็เคยไหลมาแล้ว
จนเมื่อวันที่ 14 เวลา 17.10 น.
เกรดเจ้ากำ ก็ออกครบทุกตัว
ได้ 3.5
และเมื่อสองเทอมรวมกันแล้วหารสอง
ก็ได้ 3.5
ดีใจมากมายเรย เพราะปีนี้เรียนจนได้เหรียญแล้ว
เหรียญแรกของชีวิต อิอิ ดีใจ
ตอนแรกก็เสียใจที่ได้เกรดน้อยกว่าทุกคน
แต่ว่า ความคิดมันก็ฉุดขึ้นมาได้ว่า
เราตั้งเป้าไว้แค่นี้ไม่ใช่เหรอ
ทำได้ดีกว่าเป้าไม่ใช่เหรอ
มันก็หายเครียด
ยิ่งบวกกับความรู้สึกที่ดีใจ ที่ได้เหรียญ ก็ยิ่งดีใจไปใหญ่
เฮ้อ อย่างที่เค้าว่ากันจริงๆ แหละ ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั้น
วันนี้ก็อัพแค่นี้ไปก่อน ใจจริงวันนี้ไปเที่ยวในสวนมา
ก็เลยมาอัพรูป อิอิ
เห็นเพื่อนเล่น hi5 แล้วก็เรยอยากอัพรูปมั้งอิอิ
เอา เป็นว่าชีวิตก็ต้องสู้ต่อไป
ต้องมีชีวิตต่อไป
และต้องใช้มันต่อไป
ตราบเท่าจะไม่มีลมหายใจ
คิดถึงบ้าน
คิดถึงทุกคนที่บ้าน
คิดถึงเพื่อนๆ
คิดถึงไอติม
คิดถึงที่สุดเลย....................
December 24 BodySlam Save My LifeBodySlam Save My Life
ช่วงนี้เห่อบอดี้สแลมหน่อยก็อย่าว่ากัน เพราะเพิ่งดูคอนเสิร์ตไปมะคืนนี้ มันส์ดี อิจฉาคนที่ได้ไป อยากไปมั้งจัง แหะๆ
ดูไปดูมาก็คิดถึงความหลังไม่ได้ ว่าทำไมถึงชอบบอดี้สแลม
มันเป็นเรื่องที่ตลกเหมือนกัน จะว่าไปไม่ใช่แฟนพันธุ์แท้อะไรหรอก
เริ่มชอบตอนหมดโปรโมตอัลบั้มที่สองแล้ว Drive ตอนนั้นนั่งรถเที่ยวเชียงใหม่ ในรถมันก็มีแค่บอดี้แหละ ก็เปิดคาราโอเกะ ก็ร้องกันเข้าไป
อ่ะ ใครจะคิดล่ะ ว่ากลุ่มเพลงกลุ่มนี้ จะมีเพลงที่ให้กำลังใจคนอีกด้วย นึกว่ามีแต่เพลงรักๆ ก็เลยปลื้ม
เพลงที่ชอบมากที่สุด คงจะไม่ใช่เพลงความซื่อสัตย์ หวั่นไหว ปลายทาง อย่างที่เค้าโปรโมตหรอก
ชอบเพลง หลังฝน มากที่สุดในบอดี้สแลมชุด Drive แล้วก็เพลง Bodyslam เพลงสองเพลงนี้ ใช้เป็นกำลังใจ ตอนที่สับสนก่อนเอนท์ ถ้าไม่มีสองเพลงนี้ ชีวิตอาจจะเป็นแบบไหนคงไม่รู้
ต่อมาชุด Believe ก็บ้าเข้าอย่างแรง เนื่องจากเพลงสะใจๆ ทั้งนั้น ทั้งขอบฟ้า และ ห้ามใจ เพลงที่ชอบที่สุดก็คงเป็น ความเชื่อ เพลงนี้ พี่ชัช มือกลองของวง ฟังครั้งแรกยังร้องไห้เลย เหตุผลเหรอ ก็เพราะ ในที่สุด ชีวิตเค้าก็ประสบความสำเร็จสักทีไง เพราะเค้าเคยล้มหลายครั้ง จนเกือบจะท้อ คล้ายๆ กันเลย บางทีก็นึกว่า เดินทางนี้ถูกแล้วเหรอ เอายังไงดี จะไปต่อดีไหม แต่ความเชื่อ ก็พามาให้ถึงจุดนี้จนได้
พอถึงชุดนี้ Save My Life เพลงยาพิษ อาจจะไม่โดนใจเท่าไหร่ อกหักอาจจะไม่ใช่ แต่เพลง คนมีตังค์ กับ ท่านผู้ชม ก็โดนใจมากมาย เพราะสถานการณ์ทรัพย์จาง เมื่อฟังเพลงก็รู้สึกดีขึ้น บวกกับ งานเยอะ เรียนหนัก เมื่อฟังท่านผู้ชมก็ระบายอารมณ์ได้ดีเยี่ยมทีเดียว
นอกจากสองเพลงนี้แล้ว เพลงนาฬิกาตาย ฟังครั้งแรกตอนโหลดมา ก็ชอบอย่างรุนแรงและร้องได้ในเวลาต่อมาเพียงไม่กี่นาที เพราะชอบมากมายยยยยยยยยยยยยยย เหตุผลไม่ยาก ไม่มาก ไม่มาย ก็แทงใจน้อยๆ นั้นเอง
วันนี้ลงเพลง ปลายทางให้ฟัง ก็เพราะ ในคอนเสิร์ต พี่ตูนบอกว่า เพลงนี้เก่าแล้ว เชยแล้ว แต่อยากจะบอกว่า เพลงนี้ยังอยู่ในใจตลอดมา ตั้งแต่ฟังครั้งแรก จนวันนี้
ยังเชื่อในบอดี้สแลม.... November 06 รักคุณเข้าอีกแล้วโย่วๆ ทักทายโหน่ย ไม่ได้ทักทายมาหลายวัน เป็นงายบ้างสบายดีกันช่ายยยไหมม อิอิ
พักนี้งานก็เริ่มเยอะแล้ว น่าปวดหัวจัง อาจารย์แต่ละคนสอนก็น่าง่วงนอนมาก มีแต่ทฤษฎี เฮ้อออ เทอมนี้จะรอดไหมเนี้ยะ
วันนี้ที่อัพเพราะว่าอยากอัพเพลง รักคุณเข้าอีกแล้ว ของป๋าบอย ร้องโดยเพ่ป๊อดของเรานั้นเอง เพราะมากมาย ก็เลยอยากอัพ
นี้แหละเหตุผลหลักที่อัพ อิอิ เพราะว่าอัพแค่เพลงมันก็ยังไงอยู่ เลยอัพเนื้อมาด้วยเลย ป่ะ มาร้องเพลงกันนนนนนนนนน
เก็บเพลงรักนี้ ไว้ให้เธอ เมื่อวันใดที่เจอะเจอ
October 29 ขำ ขำขำ ขำ วันแรก คาบแรก เจอบทหนัก แปดโมงถึงบ่ายสาม โอ้ ขำ ขำ ขำ ขำ ของขวัญจากยุ้ย องค์พระพุทธชินราช จากวัดใหญ่ พิษโลก เห็นแล้วอึ้งเล็กน้อย ไม่มากเท่าไหร่ แค่ขำ ขำ ขำ ขำ จับกลุ่มอีกแล้วครับท่าน ไม่เป็นไร ขำ ขำ ขำ ขำ ไอปืน กะ อีแตม อวดเกรดอีกแล้ว.... โอ้ย ขำ ขำ ขำ ขำ ไปส่งธนาณัติ เจ็ดพัน ไม่ได้ใบเสร็จ แถม ลุงจะเอาไปส่งให้พรุ่งนี้นู้น อ้าว ขำ ขำ ขำ ขำ เลี้ยงวันเกิดตัวเองกับมอมแมม ชวน 5 กลายเป็น 6 นับไปนับมา 8 สุดท้าย 10 อ้า... ขำ ขำ ขำ ขำ กินจนอิ่ม กินจนอ้วก เป่าเค้ก กับเพื่อน ไฟจากเทียนโคตรแรง ก็เล่นจุดทีเป็นมัดๆ เป่าไม่ดับ ฮาแตก อายคน ยิ่งเป่ายิ่งไม่ดับ โอ้ เพื่อน ขำ ขำ ขำ ขำ กินเค้ก จนจะอ้วกจริงๆ เก็บตังค์ เกือบ พัน โอ้ววววว ขำ ขำ ขำ ขำ กลับหอ หน๊าว หนาว อยากอ้วก ไม่เท่าไหร่ ขำ ขำ ขำ ขำ วันนี้ เฮฮาดี สิ่งที่อยากได้คือรอยยิ้มเพื่อนๆ ไม่ขำ แต่ฮาเลย เอ๊ะเด๋วผิดคอนเซป อ่ะ ขำ ขำ ขำ ขำ สุดท้าย คือกะจะพิมยาวกว่านี้แต่ หนาววววว นอนดีกว่า เริ่มไม่ขำ เหอะ ๆ
Special Thanks ขอบคุงหนูฝ้าย หนูออย เค้กอร่อยที่สุด เซอร์ไพรส์ดีตอนเป่าเทียน ขอบคุงหนูยุ้ย องค์พระพุทธชินราช + องค์ดำ จะดูแลยิ่งชีพ ขอบจายยยยยยย ขอบคุงมอมแมม ที่ช่วยกันจ่ายงานนี้ ก๊ากๆ ขอบคุงโฟเดอร์ ก็ขำดี อิอิ ขอบคุงหนูนุ้ยซี่ หนูวาว หนูอิ๋ม และขาดมิได้เป็นอย่างยิ่ง หนูเอ๋ ที่เกือบอ้วกกลางร้าน เสียงเฮฮาของทุกท่านทำให้บรรยากาศดีเยี่ยมแม้ไม่มีสุรา แต๊งส์จริงๆ
October 26 นาน นาน กลับมาทีกรี๊ดๆ เป็นไปไม่ได้ ไม่ได้อัพมาหนึ่งเทอมเต็มๆ แต่ก็สมควรเป็นเยี่ยงนั้น เพราะอาจารย์ที่แสนจะโหดร้าย คอยป้อนงานให้ไม่ขาดสาย ผ่านพ้นไปกับหนึ่งเทอมที่แสนเหนื่อยเสียจริงๆ ไม่เคยเรียนหนักขนาดนี้มาก่อน ไม่เคยคิดว่าจะต้องเป็นถึงขนาดนี้ ปกติเมื่อก่อนจะคิดเสมอว่า สอบก็สอบดิ จะไปอ่านทำไม สอบก็คือการวัดว่า ตลอดระยะเวลาที่เรียนมาได้อะไรหรือไม่ ได้แค่ไหนก็แค่นั้น นี่แหละถึงจะเรียกว่าเกรดจริงๆ แต่เมื่อเวลาผ่านพ้นไป จะปล่อยให้เป็นแบบนั้นคงไม่ได้ การอ่านหนังสือก่อนสอบอย่างงี่เง่า ชนิดที่ชาตินี้ไม่คิดจะทำก็เกิดขึ้น อ่าน อ่าน อ่าน อย่างเอาเป็นเอาตาย เวลาเขียนข้อสอบ ก็เขียน เขียน เขียน เขียนจนเต็มหน้ากระดาษ ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำได้ไง แต่ก็ภูมิใจนะ ที่สามารถขยันได้สักที หลังจากที่อยากขยันมานานทั้งชีวิตเกี่ยวกับเรื่องเรียน ผ่านพ้นไปก็เหมือนจะโล่งใจ หนักใจกับเกรดอีก แต่เมื่อเกรดออกมาก็โล่งใจเป็นที่สุด ไม่คิดว่าจะได้เยอะ เกินคาดหมาย ก็แต่ละวิชาเล่นกดเกรดกันซะจริงๆ ช่างเหอะ ท่องไว้ในใจ คะแนนไม่สำคัญเท่าความรู้ (เค้าเรียกว่าปลอบใจมากกว่า) ให้ทำไงได้ล่ะ เกรดคงสู้ใครคนอื่นไม่ได้ แต่เรื่องความรู้ได้เต็มเปี่ยมเลยแหละ หนึ่งเทอมที่ผ่านไป คล้ายเวลาจะไวซะจริงๆ เรียนหนัก งานเยอะ ไม่มีเวลาพัก ไม่มีเวลาอ่านหนังสือ ไม่มีแม้เวลานอน กิน อาบ เฮ้อ... ทำไมต้องมาเครียดขนาดนี้ด้วย แต่การเครียดกับงาน การเรียนเป็นสิ่งที่ดีไม่ใช่เหรอ หากรู้จักพอประมาณ ตลอดเทอมที่ผ่านมาได้ คงเพราะกำลังใจที่คอยสนับสนุน ขอบคุณทุกๆ กำลังใจ รวมถึงขอบคุณกำลังใจที่ยิ่งใหญ่จากตัวเอง ปิดเทอมก็เลยเป็นอะไรที่สบายที่สุดในรอบหลายเดือนที่ผ่านมา อยู่บ้าน ตื่น กิน เล่น กิน นอน สบายใจที่สุด มีเรื่องดีๆ เกิดขึ้นมากมายในช่วงปิดเทอม ทั้งเกรดที่ออกมาดี ได้อยู่กะคนที่บ้าน รวมถึงไอติมแสนซน ปิดเทอมจะว่าไปก็เรียกว่าเป็นเดือนแห่งความแก่ น้องหมา ตัวเอง น้า และหลานสาว อายุเพิ่มขึ้นกันอีกคนละปี ของขวัญที่ได้มา แล้วดีใจที่สุดคงเป็นการจำ วันๆ หนึ่งของคนๆ นี้ได้ ขอบคุณนะคะที่จำกันได้ ดีใจมากมาย.... ขอบคุง ของขวัญจากน้า ทำให้ความฝันเล็กๆ น้อยๆ กลายเป็นจริง ขอบคุง CD Save My Life – Bodyslam จากออยและฝ้ายน้า... ดีใจมากมาย ออยมักจะรู้เสมอว่ากำลังอยากได้อะไร อิอิ รักออยที่สุดเลย... ขอบคุง หนังสือธรรม ดิลิฟเวอร์รี่ ของพระมหาสมปอง จากมอมแมม เอ่อ... จริงๆ ก็เป็นคนมีธรรมะในหัวใจอยู่แล้วไม่เห็นต้องให้หนังสือธรรมะเลย ก๊ากๆ เปิ้นจะใจเย็นขึ้นละกาน เปิ้นสัญญา มอมแมมจัง... ขอบคุง นุ่มนิ่ม จากเต่าน้อย รักนุ่มนิ่มมากมาย เพราะมันนิ๊มม นิ่ม รักคนให้ด้วย เขิล...ไปแว้ว หุหุ ขอบคุง ตัวเล็ก จากมะม่วง รักตัวเล็กมากมายเช่นกัน นุ่มนิ่มกะตัวเล็กก็เลยกลายเป็นเพื่อนกันเลย อิอิ ดีใจนะคะที่จำได้ๆ เป็นอารายที่เซอร์ไพรส์มากๆ ดีใจที่สุดเลย รักมะม่วงมากมาย ขอบคุง เจ้าชายน้อย จากนู๋หญิง มะมีเจ้าหญิงน้อยมั้งเหรอ อิอิ เปิ้นจะได้เป็นเจ้าหญิงน้อยไง ความเป็นเพื่อนไม่เคยจางห่างหาย แม้เวลาจะหมุนเปลี่ยน เพื่อนกันยังไงก็อย่างนั้น คู่กันตลอดไป คู่ซี้ทั้งสอง ร่วมกัน กอดคอ ก้าวไป ผ่านความทุกข็โหดร้าย ไปด้วยกัน ขอบคุง น้ำใจงามๆ จากนู๋ส้ม ต่อให้ส้มไม่เอาอะไรให้ ก็ซึ้งมากมาย ขอบคุณนะที่จำได้ทุกปีเลย ขอบคุณมิตรภาพดีๆ ที่มีให้กันเสมอ รักส้ม....... ขอบคุง ความทรงจำดีๆ จากเพ่ตั้ม บอกม่ายถูก ขอบคุงนะคะ สำหรับความน่ารักของพี่ที่มีให้เสมอ ใครว่าหนูไม่คิดถึงพี่ หูยย... คิดถึงเหมือนกันแหละ รู้ไว้ด้วย คนแก่ อิอิ ขอบคุง มามี้ ไม่คิดว่ามามี้จะจำได้ บอกได้คำว่าเดียวว่าอึ้งๆๆ ที่มามี้โทรมา ขอบคุง นู๋ยุ้ย ดีใจมากมายที่ยุ้ยจำได้ ดีใจม๊ากมากกกกกกกก นั่งรอของขวัญจากยุ้ยอยู่ อิอิ แค่เพียงหันกลับมามอง แม้ไม่พูดแค่ยิ้มก็สุขใจ ขอบคุง พี่ชายที่แสนดี ดี๊ ดี แค่จำได้ ก็ดีใจเป็นที่สุด รักเดียวน้า.... ขอบคุง นู๋เอี๊ยม บางทีอะไรๆ มันก็พิสูจน์มิตรภาพไม่ได้นอกจากเวลา ขอบคุง นู๋อิ๋ว ดีใจที่อิ๋วใส่เสื้อหมีพูได้ อิอิ เปิ้นอยากกินข้าวหลามเมืองน่าน ผูกโบว์ ประทับตรา มาหื้อหน่อย ขอบคุง น้องสาว หรือน้องชายหว่า เสื้อสองตัวที่ซื้อให้จะใส่จนขาดเลย อิอิ โตไวๆ นะคอฟ ขอบคุง ทุกคน แม้ไม่ได้เอ่ย แต่ก็ซึ้งใจนะ แค่เพียงทุกคน ยังอยู่ อยู่คอยส่งยิ้มให้ มันสื่อถึงมากมาย กำลังใจ ความห่วงใย ความคิดถึง สิ่งเหล่านี้แหละ แค่ทุกคนยังอยู่ ก็มีความสุขมากมาย ขอบคุณที่ยังอยู่ด้วยกัน ยังมีมิตรภาพดีๆ ให้กัน แค่ได้รู้ว่าไม่ได้อยู่บนโลกนี้แค่เพียงคนเดียว นี่ก็เป็นของขวัญที่วิเศษที่สุดแล้ว
นุ่มนิ่ม กะ ตัวเล็ก
ไอติม March 31 นมชมพู คู่ ชาสีส้มการพักผ่อนที่กินเวลาไป 1/3 ของเวลาทั้งวัน ซึ่งหายากในช่วงเปิดเทอม
ก็ได้กระทำจนเป็นกิจวัตรประจำวันของช่วงปิดเทอมเสียแล้ว ชีวิตที่ดูเหมือนไม่สนใจกับกาลเวลา ดูเหมือนจะมีความสุขเสียจริงๆ แต่เป็นเช่นนั้นไม่ อากาศที่ร้อนจนทนแทบไม่ไหว กลับมาทำลายความสุขนั้นเสีย การเร่งเร้าให้เวลาเข้าพลบค่ำก็คงเป็นสิ่งที่ทุกคนเฝ้ารอ เพราะหวังว่า เมื่อดวงอาทิตย์เดินทางไปอีกซีกโลกหนึ่ง ความร้อนจะจางไป สายฝนที่หลายคนๆ พร่ำร้องเรียกหา ดูเหมือนจะเกิดขึ้นได้ยากเสียจริงๆ ฝนตกในบริเวณช่วงล่างของจังหวัดอย่างหนักทำลายทรัพย์สินเงินทอง เหตุฉะไหน ไม่แวะเวียนมาบ้านหลังนี้บ้างหนอ ขอแค่ปอยๆ ก็ยังดี นมชมพู หรือที่ปุถุชนคนธรรมดาเรียกว่า นมเย็นนั้น ดูเหมือนจะกลายเป็นเครื่องดื่มประจำวันเสียแล้ว... เพราะด้วยเหตุผลที่มีน้ำหวานสีแดงยี่ห้อหนึ่งซึ่งไม่หวานเอาเสียเลยอยู่ ก็เลยยัดเยียดลงท้องให้หมดไวที่สุดเท่าที่ทำได้ นมชมพูจึงกลายเป็นเครื่องดื่มประจำวันโดยปริยาย แต่ชาสีส้ม หรือที่ปัจเจกชนทั้งหลายเรียกว่า ชมนมเย็น ( เอ๊ะ หรือว่าชาเย็นหว่า.. ไม่แน่ใจ ) ก็ยังติดตรึงอยู่ในใจเสมอ เพราะด้วยช่วงนี้ที่ติดเหลือเกิน ทำให้เมื่อผ่านร้านที่ขาย ก็มักจะจอดซื้อกินอยู่เสมอ.... เหตุด้วยที่เรียกว่า นมชมพู และ ชาสีส้มนั่น ก็เพราะสับสนในชื่อเหลือเกินเมื่อครั้งวัยเยาว์ ก็เลยเรียกตามสีที่เห็น ... ดังนั้นเวลาสั่งจึงมักจะบอกให้ผู้อื่นสั่งเสมอ หรือไม่ก็ชี้เอา หากจำเป็นต้องเรียกจริงๆ ก็จะดูตามป้ายรายการเครื่องดื่ม หรือไม่ก็บอกไปเลยย เอา นมสีชมพูคะ หรือ ชาสีส้มๆ ใส่นมคะ ผู้ขายที่เคยเจอผู้หญิงคนนี้คงจะฉงนไปหลายคน เพราะเท่าที่เจอ อึ้งไปหลายคนเหมือนกัน เอาน่าา ก็มันจำชื่อไม่ได้จริงๆนิน่า ชื่อคล้ายกันใครก็งง ใครไม่งง ตูงงเอง  March 01 ความหวังสุดท้ายของคนใกล้ตายดูเหมือนวันนี้อะไรก็จะดูไม่ค่อยดี เริ่มจากตื่นสายมาก ทั้งๆ อีกไม่กี่นาทีก็จะสอบแล้ว
ตามด้วยการแต่งตัวที่ไม่เรียบร้อย หนังสือยังไม่ได้อ่าน ไม่สิ อ่านแล้วแต่จำไม่ได้ต่างหาก
ถึงห้องสอบพอเปิดอ่านข้อสอบก็ดูเหมือนจะทำได้บ้าง แต่ให้ตายสิที่อ่านมากลับจำไม่ได้เลย
พอนั่งสอบไปสักพัก ก็เริ่มทำไม่ได้ ให้ตายสิ เว้นไว้ เอาน่า เด๋วหันไปถามเพื่อนเอา
แต่ทำไปๆ เวลาก็ผ่านไปเรื่อย แอร์ในห้องเริ่มเย็น แต่ข้อที่ทำไม่ได้ก็เท่าเดิม
พยามคิดแล้วแต่ก็คิดไม่ออก หันไปมองเพื่อน เพื่อนก็ก้มหน้าทำอยู่
ก่อนสอบบอกเพื่อนไว้ว่า เฮ้ย วิชานี้ไม่ได้จริงๆ ช่วยหน่อยนะ ไม่แน่ใจว่าเค้ารับปากรึเปล่า
แต่สิ่งที่แน่ใจคือ สายตาที่คอยหลบอยู่เสมอ
รู้ว่าการลอกข้อสอบในห้องเป็นสิ่งที่ไม่ดี
รู้ว่าการลอกข้อสอบในห้องนั้นเป็นการทำร้ายเพื่อน เอาเปรียบเพื่อน
แต่ตลอดเวลาหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมา ที่ไม่ได้อ่านหนังสือไม่ใช่เพราะทำงานเพื่อเพื่อนหรอกหรือ
เฮ้อ บ่นไปก็เท่านั้น ไม่ได้โทษว่าเพื่อนผิดเลยสักนิด แต่ที่เศร้าอยู่เพราะว่าตัวเราเองที่ทำไม่ได้
คงโกรธคนอื่นไม่ได้นอกจากตัวเอง แต่ตอนสอบก็ไม่ได้ลอกเพื่อน เหมือนที่เคยบอกกับตัวเองไว้ว่าจะไม่ลอกใคร
แต่ลึกๆ ความหวังสุดท้ายของคนใกล้ตายในสนามสอบก็มีอยู่ไม่ใช่หรือ แต่มันก็เป็นเพียงความหวังที่ไม่มีความช่วยเหลือ
หากเป็นตัวเราเอง ไม่ต้องรอให้เพื่อนใกล้ตาย แค่เพื่อนไม่สบายใจก็พร้อมที่จะช่วยแล้ว
เสียใจในความรู้สึกตรงนี้มากกว่า ไม่ใช่การที่ไม่ได้ลอก
เฮ้ออ บ่นอีกก็ยาวอีกแน่เลย เอาเป็นว่าไม่โทษใคร แค่ผิดหวังก็เท่านั้นเอง นี้เป็นแค่การสอบ แล้วถ้าเป็นเรื่องคอขาดบาดตายกว่านี้ล่ะ
ความหวังสุดท้ายของคนใกล้ตายคงไม่มีผลอะไรเลย
February 28 สิ้นเดือน เหมือนสิ้นใจ ฉันใดฉันนั้น สิ้นเทอม ใจจะขาด รอน รอน...ลมหายใจเฮือกกกก สุดท้ายย... ใกล้จะหมดแล้ว
ถ่านก้อนสีแดง บัดนี้ใกล้หมอดเป็นสีดำ
น้ำที่มีดื่มใกล้หมดขวด
เงินในกระเป๋า เหลือไม่กี่เหรียญ
ชีวิตสิ้นเดือน สิ้นเทอมนี่ลำบากเสียจริง
นอกจากต้องอ่านหนังสือสอบแล้ว งานชิ้นใหญ่เรียกว่าโปรเจคได้ ก็จะต้องพรีเซนต์หลังสอบ
อาจารย์แม่งไม่รู้หรือไงวะ ตูต้องอ่านหนังสือสอบ แม่งไม่เคยเป็นนักศึกษามาก่อนหรือไง
สั่งงานอะไรตอนสอบว่ะ ปัญญาอ่อนชิบหาย ตูต้องมานั่งทำงกๆๆๆ ยิ่งกว่าทาสรับใช้ที่ไร้สมอง
เบื่อ... ตูไม่น่าประเมินมันก่อนเลย รู้งี้จะด่าแหลกเลย ต้องมาเหนื่อยด่ามันในพื้นที่ ที่ตูเก็บไว้รำพัน พร่ำเพ้อ
เฮ้อ ไม่บ่นแหละ เหนื่อยไปอ่านหนังสือดีกว่า วิชาบ้าบออะไรไม่รุ้ยากชิบๆๆๆๆ
November 01 Back To Basicหากวันหนึ่งรู้สึกว่าสิ่งที่ทำไร้ค่า วันนั้นฉันก็จะหยุด
หากวันหนึ่งรู้สึกท้อแท้ วันนั้นฉันก็จะล้ม
หากวันหนึ่งเมื่อล้มลงไป วันนั้นฉันก็จะเก็บความรู้สึกที่เจ็บปวดไว้
หากวันหนึ่งเมื่อรู้สึกเจ็บปวด ฉันจะไม่ถอยแต่จะหาแรงบันดาลใจ
หากวันหนึ่งเมื่อมีแรงบันดาลใจ ฉันจะลุกขึ้นแล้วเริ่มนับใหม่อีกครั้ง
หากวันหนึ่งเมื่อฉันเริ่มก้าวใหม่ ฉันก็จะเปี่ยมไปด้วยแรงศรัทธาที่แกร่งกล้า
หากวันหนึ่งเมื่อฉันเข้มแข็ง ฉันก็จะเดินไปบนเส้นทางของฉัน
ถึงแม้จะต้องล้มลง ถึงแม้จะต้องนับหนึ่งใหม่อีกครั้ง
ต่อให้อุปสรรคข้างหน้าจะยาก ฉันก็จะเดินต่อไป เดินต่อไปดั่งใจหวัง July 29 ยกเอฟเวอร์เรสออกจากอกและแล้วความเหนื่อยล้าที่สะสมมาตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้วเพราะรายงาน ก็เสร็จสิ้นเสียที
ความสุขเล็กๆน้อยๆ ที่ดูเหมือนจะยิ่งใหญ่ บังเกิดขึ้นหลังจากที่ได้คลิกที่คำว่า Save
โอ้...................... พระแม่เจ้า พระพุทธเจ้า พระเจ้าจอร์จ All the god
ในที่สุดลูกก็ทำรายงานเสร็จแล้ว ดีใจโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
ได้อ่านหนังสือสักทีตู T-T
เหนื่อยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ต่อจากนี้ก็แค่อ่านหนังสือๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
สอบๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
แล้วค่อยมาลุยต่อกับงานๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ฮือๆ ทำไมชีวิตการเรียนเทอมนี้มันช่างเหนื่อยเสียกระไร
เอาล่ะๆๆๆ อย่างน้อยก็ผ่านไปเรื่องล่ะ ต่อไปก็สอบ สู้ๆสู้ตายยยยยยยย
วันนี้แค่มาบ่นๆๆๆ อิอิ ดีใจมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ที่พิมพ์งานเสร็จสักที
ปวดนิ้วไปหมดเลย ชนิดแบบว่าพิมพ์เร็วไม่ได้เรย ปวดดดดดดดด
ขอตัวไปอ่านหนังสือ ไว้จะมาอัพ อิอิ
 July 15 เ บ ล อ I' m a little PanDa......
วันเวลาผ่านไป....
สายลมยังคงเหมือนเดิม
ท้องฟ้ายังกว้างใหญ่
แสงแดดยังส่องประกาย
ฉันใดฉันนั้น ฉันยังเป็นคนเดิม
น้องรหัสน่ารักดี แต่ว่า สุดๆ
ขอสงวนคำว่า สุดๆ ไว้เพียงแค่นั้น นอกนั้นคิดเองนะจ๊ะ
แต่ว่าก็จริงใจดี น่ารักดี ก็ดีกว่าที่คิดไว้ตอนแรก
แต่ว่า ยังไม่มีตังค์เลี้ยงขนมมัน T-T
แต่เมื่อนึกถึงเวลาของอนาคตอันใกล้แล้ว
คงจะสบายต่อไปไม่ไหว
เพราะงานที่ล้นเอ่อ จนฉันเองไม่รู้จะเริ่มยังไง
เยอะมาก มาก มาก มาก มาก มาก มาก
จนไม่รู้ว่าจะทำเสร็จได้ทันตามกำหนดรึเปล่า
เฮ้อ.... คงต้องทำแหละ คะแนน เกรด เอฟ
เพิ่งจะผ่านพ้นงานสื่อสารไป ฮือๆๆ เหนื่อยมากก
นอนดึกทุกวัน ไม่สิ นอนเช้าสิ ก็เล่นนอน ตีสาม ตีสี่ทุกวันเลย
พอพรีเซนไป ก็รุ้สึกโล่ง ผ่านไปแล้ว ผ่านไปแล้ว ดีใจ
ต้องขอบคุณ คุงเพ่เติ้ลมากๆ ที่ช่วยเรื่องโลโก้ และจุดเริ่มต้นที่ดี
ต้องขอบคุณ คุงตุ้ยมากๆ ที่ช่วยเริ่มเนื้อหาเพลง
ต้องขอบคุณ คุงกิ๊ดมากๆ ที่ช่วยแก้เพลงให้
ต้องขอบคุณ คุงออย กะ คุงยาย ที่ช่วยให้งานมันง่ายขึ้น
ต้องขอบคุณ คุงยุ้ย ที่ยังคงเป็นกำลังใจให้ กำลังใจที่ไม่เคยจางหาย รักยุ้ยจังเยย
ต้องขอบคุณ จารย์ที่ทำให้หนูได้เหนื่อย ให้คะแนนเยอะๆ นะเฟ้ยย
ต้องขอบคุณ พ่อกับแม่ ที่ทำให้หนูเกิดมา ไม่งั้นเพื่อนๆในกลุ่มตายแน่ๆ 5555+
ต้องขอบคุณ สมองน้อยๆ สองมือเล็กๆ ที่ทำให้ทุกอย่างผ่านไป
ที่สุดแห่งการขอบคุณ ขอบคุณพื้นที่เล็กๆ ที่ยังทำให้ฉันมีที่ระบาย ^^
ปล. เอ่อวะ นึกจะจบก็จบ แล้วตอนจะเขียนนึกได้ตั้งเยอะ ไมจบแบบนี้หว่า
ปล. คิดถึงเดียวอ่ะ คิดถึงมากๆ คิดถึงงงง
ปล. คิดถึงเพื่อนทุกคนเรย บี เมจิ หญิง คิดถึงๆๆๆๆๆ คิดถึงตองด้วยยย
ปล. คงต้องหาเวลาให้ตัวเองมากกว่านี้แล้ววว
ปล. เหนื่อยโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
ปล. เอ่อ สบายใจ ^^
ปล. คิดถึงใครบางคน ทำไมช่วงนี้คิดถึงบ่อยจังหว่า
ปล. คิดถึงหมีขี้แกล้ง ....
ปล. อังกฤษตูตกรอบ ร้องไห้ ไม่คุยกะใครเลย
ปล. เชียร์บราซิลต่อ ดันตกรอบซะอีก
ปล. ดีนะตูเลือกเชียร์อิตาลี อิอิ ตูว่าแล้วมันต้องเป็นแชมป์
ปล. เจ็บนิ้ว....
วันนี้มีเพลงมาฝาก ชอบๆ คิดถึง ขอบคุงคุงกิ๊ดอีกทีที่หามาให้ฟัง
I'll Never Dance Again --- By Raptor ....
June 26 -MisSinG- . . . . . . . . . . . วันสบาย ง่ายๆ เริ่มต้นด้วยเวลา 8.00 น.
เฮ้อ.. หลังจากที่เมื่อคืนลุ้นแทบตาย จนน้ำตาแทบจะไหล
ขอบคุณนักเตะอังกฤษทุกคนที่พยามเล่นอย่างดีที่สุด
ขอบคุณ Beckham ที่ทำให้หายเครียดได้
ขอบคุณเสียงเป่าหมดเวลาของกรรมการ ที่ทำให้ยิ้มออก
ผ่านแล้ว ผ่านพ้นไปแล้วรอบ 16 ทีมสุดท้าย
คงต้องสู้ต่อไป....
แต่ยังไงก็ยังคงเป็นกำลังใจให้เสมอ
วันนี้ยังคงเหมือนเมื่อแปดปีที่แล้ว
รักยังไง เชียร์สุดใจยังไง ก็ยังคงเหมือนเดิม
ความกดดันที่เมื่อคืนเจอ มันหนักเอามากๆ
ก่อนนอนแทบจะเป็นลมตาย กลัว กลัวเหมือนสี่ปีที่แล้ว
และแล้ว วันนี้ก็ตื่นมาด้วยความโล่งใจ อังกฤษยังได้แข่งต่อไป
ดีใจจัง....
ช่วงนี้เรียนหนักมากๆ เลย ทั้งที่เพิ่งเปิดเรียน
มีแต่งาน งาน งาน งาน งาน งาน แต่ทำไมไม่มี เงิน เงิน เงิน มั้งอ่ะ
อยากกลับบ้าน เฮ้อ...
เป็นอะไรเนี้ยะ เมื่อกี้ยังสดชื่นอยู่เลย...
ช่วงนี้มีอะไรหลายๆ อย่างที่อยากจะทำ
แต่ว่าไม่ได้ลงมือทำสักที
อืมม อย่างน้อยที่สุด ตอนนี้ก็ได้อัพบล๊อคสักที
เพราะว่าอยากอัพมาหลายวันแล้ว
เอาล่ะ เริ่มทีละก้าว สักวันก็เสร็จสมบูรณ์เอง
 June 18 Begining . . . . .
เริ่มวันง่ายๆ วันนี้ ตอนเก้าโมงกว่าๆ ตื่นมาด้วยความรู้สึกที่เพิ่งจะนึกได้
อ่า.. ห้องสี่เหลี่ยมห้องเล็กๆ ที่เมื่อวันก่อนเพิ่งจะย้ายเข้ามา
วุ่นวายกับการทำความสะอาด จัดของ อยู่หลายวันติดต่อกัน
และแล้วดูเหมือนตอนนี้ทุกอย่างกำลังลงตัว ก็เริ่มมีเวลาที่จะคิดอะไรมากมาย
เริ่มเทอมใหม่ เริ่มชีวิตใหม่ อือ.. เหนื่อยเอาการเลย
ตารางเรียนมีทุกวัน ฮือๆ เรียนหนักมากๆ เนื้อหาก็ยากขึ้น โอ้ยย
เปิดเทอมมาใหม่เหมือนสมองความคิดยังไม่เข้าที่
คิดอะไรช้าลง คิดอะไรไม่ออก โอ้ว.. สมองเสื่อม!!!
ช่วงนี้ก็นอนดึกทุกวันเลย อ่ะ อย่าคิดว่าดูบอลหรอกนะ
เพราะบอลอ่ะ เพิ่งจะดูได้สองคู่เอง ก็เชียร์แต่อังกฤษนิน่า ดูทำไมหลายคู่
เปลืองไฟ แต่ว่ามาเปิดคอมเล่นแทน เหอะๆ ต่างกันไหม
หลังจากที่นั่งมองเพื่อนเล่นเนตมาสองสามวัน และแล้วตอนนี้ก็ได้เล่นบ้าง
เพราะอะไรนะเหรอ เพราะว่าไม่คุ้นกับโน๊ตบุ๊คของมันเลยไม่ยอมเล่น
เหอะๆ ก็นะวันที่ย้ายของเข้าหอ คอมก็ยกมานะ แต่ว่าลืมสายต่อเคส
สะเพร่าเอามากๆเยย .... ก็เลยได้แต่มองเพื่อนเล่นโน๊ตบุ๊ค
เพราะว่าเล่นแล้วอารมณ์เสีย เล่นยากอ่ะ อิอิ เอาน่า ตอนนี้ได้เล่นคอมแล้วไง
หายไปนานเลยกับมายสเปซ อือ... ก็นะไม่ค่อยจะมีเวลาว่างเลย
ช่วงที่ผ่านมาก็เกิดเรื่องมากมาย แต่ว่าตอนนี้เรื่องที่น่าปวดหัวที่สุดคงจะหนีไม่พ้น
ม่ายมีตังค์จะแด๊กข้าว ฮือๆ . .. . . . . .
คิดถึงเพื่อนๆจาง ตอนนี้จะเป็นไงมั้งนะ จะเหนื่อยกับการรับน้องป่าว
จะเหนื่อยกับการเก็บข้าวของไหม จะเหนื่อยกับการเรียนรึเปล่า
ยังไง ก็ขอให้เพื่อนๆผ่านพ้นช่วงนี้ไปได้นะ เพราะว่าตอนนี้ข้าพเจ้าเองก็หิวจนแสบไส้ไปหมดละ
ขอตัวไปอาบน้ำแล้วหาข้าวแด๊กก่อง อิอิ
อุ้ยลืม ps.
Ps. เอาไว้ก่อนละกัน อิอิ
June 03 ดุ๊กดิ๊กตกแต่งบล๊อคMay 16 หลับตาทั้งวัน.....เพราะอากาศที่หนาวตลอดทั้งคืน ทำให้เช้านี้ตื่นไม่ไหว
เกี่ยวไรกันเนี้ยะ .. จะไม่ให้เกี่ยวได้ไง ก็ไข้กินนะสิ ปวดเนื้อปวดตัวไปหมด นอนตั้งแต่ 5 ทุ่มยันเที่ยงวัน เหอๆๆๆๆ นอนเยอะดีไหม ตื่นมาไปล้างหน้าแปรงฟัน แล้วกลับมานอนต่อ แล้วตื่นเพื่ออะไร .... นอนต่อจนถึงบ่ายสอง ตื่นมากินข้าวกินยา ... แล้วกลับมานอนต่อ เหอๆ ....... ตื่นอีกที ห้าโมงเย็น อาบน้ำ แล้ว ก็ ...... อ่ะๆ อย่าคิดว่ามานอนต่อสิ แหมๆ นอนทั้งวันทั้งคืน จะให้นอนต่อคงไม่ไหวแล้วแหละ ก็มาเปิดคอมฟังเพลง แล้วคิดว่าสักพัก คงจะนอนต่อ .... เอาเป็นว่าวันหนึ่งมี 24 ชม. ก็นอนมันสัก 20 ชม. ละกัน วันนี้มาบ่นแค่นี้แหละ โอ๊ยๆ ไม่สบายอีกแล้ว แย่จางๆๆๆ ตกลงยังไม่มีหออยู่ เหอๆๆ แล้วจะไปนอนไหนเนี้ยะ ปวดหัวๆๆๆๆ เจ็บคอๆๆๆ หนาวๆๆๆ ปล. วันนี้เขียนบล๊อคสั้นที่สุดเท่าที่เคยเขียนมา May 14 You'll Never Walk Alone ...สายฝนที่พร้อมใจกันตกลงมาจากฟากฟ้า ตั้งแต่ยามเช้ามืด..
สายลมที่พัดผ่านเข้ามาในกรอบสี่เหลี่ยมที่เรียกว่าหน้าต่าง... เสียงกุ๊งกิ๊ง ไพเราะ ของโมบายที่แขวนอยู่รอบบ้าน .... เสียงเพลงที่คอยขับกล่อม ในเช้าวันนี้.... หลังจากที่เมื่อวานร้อนจนจะบ้าตาย แต่วันนี้กลับเย็นจนเกือบสั่น
ฝนตกตั้งแต่ฉันยังไม่ตื่น ... อากาศเย็นสบายนอนขดอยู่ในผ้าห่ม บนเตียง แต่แล้วเสียงโทรศัพท์ก็ปลุกให้ฉันตื่นอีกแล้ว ตื่นมาวันนี้ด้วยอาการงัวเงียเล็กน้อย หลังจากที่นอนดึก ตื่นเช้ามาหลายวัน วันนี้ดูเหมือนจะนอนเยอะ กว่าหลายๆ วันที่ผ่านมา อู้ย.... หนาวจิงวุ้ยยย มือแข็งพิมพ์ไม่ได้เลย...... วันนี้ตื่นมา ยังไม่หายตื่นเต้นกับผลบอลเมื่อคืน หูยย... ลุ้นทั้งเกมส์ ทั้งเหนื่อย ทั้งตื่นเต้น ทั้งสนุก นั่งดูบอลไปด้วยคุยโทสับไปด้วย หูยๆๆ ลุ้นใจหายใจคว่ำเรยวุ้ย..... เชื่อเลยว่า ลูกกลมๆ แค่ลูกเดียวเนี้ยะ ถ้าเวลาไม่หมด ทุกอย่างก็เกิดขึ้นได้ เลือดสีแดงข้นฉีดพล่านไปทั้งตัว ความรู้สึกที่บ้าคลั่งกำลังจะกลับมา ไม่ได้ดูบอลตั้งนาน พอกลับมาดูหลายๆ อย่างเปลี่ยนไป ตัวผู้เล่นเอง ที่มีมากหน้าหลายตา ที่คิดยังไงก็คิดไม่ออกว่ามันเป็นใคร ผู้เล่นบางคนที่เปลี่ยนไป โอ้วว หมอนี่มันตัดผมทรงนี้แล้วจำไม่ได้เลย โอ้วว ไอบ้านี่แก่ขึ้นตั้งเยอะ ผู้จัดการทีมที่เปลี่ยนไป เหอๆ ไม่รุ้จักใครเลยสักคน นั่งดูไป ตาก็จับจ้องที่ไอหัวกลมๆ ขายาวๆ หมายเลข 8 ....... สตีเว่น เจอร์ราร์ด ........ อู๊ย ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ทำไมเก่งขึ้นอย่างนี้เนี้ยะ กี่ปีแล้วเนี้ยะที่เราไม่ได้เจอกัน คิดถึงจังเยย ใจงี้เต้นไม่เป็นจังหวะเลย นั่งดูไปกรี๊ดกับเพื่อนไป สะใจจริงๆ ที่เจอร์ราร์ดทำได้ ชิ ลบคำสพประมาทของใครบางคนลงได้ โอ้ยยย หนาวจริงๆ ในหัวก็คิดถึงแต่ เจอร์ราร์ด ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เด๋วต้องขอตัวไปเปิดดูรูปเจอร์ราร์ดก่อนนะ ไว้จะมาอัพใหม่ อิอิ When you walk through a storm,
Hold your head up high, And don't be afraid of the dark, At the end of a storm,
There's a golden sky, And the sweet silver song of a lark. Walk on through the wind, Walk on through the rain, Though your dreams be tossed and blown... Walk on, walk on, with hope in your heart,
And you'll never walk alone... Walk on, walk on, with hope in your heart, And you'll never walk alone... You'll never walk alone...... วันนี้หนาวจริงๆ อู๊ยๆๆๆ หนาวววววววววว
สตีวี่จี น่าร้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
เมื่อวานคุยโทสับจนปวดหัวเยย > < สมองโดนทำลายหมดแล้วมั้ง
อ่อ ลืมๆ ลืมยกย่องนักฟุตบอล นัดมะคืน หูยย สุดยอดอ่ะ เล่นกันจนขาลากเลย
ตกลงเจอร์ราร์ดก็เก่งอยู่ดี อิอิ
อุ้ย ฝนหยุดตกล่ะ แต่ว่าก็หนาวอยู่ดี
ขอตัวไปค้นหนังสือฟุตบอลดูก่อนนะ คิดถึงอดีต อิอิ
May 06 สิ่งที่เรียกว่า กำลังใจ....วันสบายๆ ที่เริ่มต้นแบบ สบายๆ
ท้องฟ้าแจ่มใส แสงแดดจัดจ้า สายลมที่แผ่วเบา เสียงโมบายเหล็กสีชมพูที่กระทบกันยามลมพัดผ่าน เฮ้อ.... วันนี้ตื่นตอน 10.49 ตื่นขึ้นมาด้วยความปวดเนื้อปวดตัว โอ้ว.. ทำไมมันปวดอย่างงี้น๊า.... เมื่อคืนแน่เลย เพราะเมื่อคืน หักโหมไปหน่อย ( เฮ้ย.. คิดไรอยู่ ) ที่อย่าหักโหมอ่า ฝันต่างหาก ... ฝันแปลกอีกแล้วครับท่าน ฝันว่าหม่ำ เปิดร้านขายเสื้ออยู่ในตลาด แล้วเราไปเป็นลูกจ้าง ก๊ากๆๆ สงสัยอยากทำงานจัด เก็บไปคิด เก็บไปฝันเลย ...... เมื่อวานฉันนั่งคุยกับน้องคนหนึ่งในเน็ต อืม.... เค้ากำลังเครียด เครียดเรื่องไรอะเหรอ ก็เรื่องเอ็นท์ แหละ ลำบากเน๊อะ เด็กรุ่นนี้... ดูเค้าจะเครียดมานานแล้ว ... ฉันคุยกับเค้า ก็ทำให้นึกถึงเมื่อปีที่แล้ว .. อืม... เราก็เป็นแบบนี้นิน่า ฉันว่าการเลือกอันดับ มันทำให้คนเรารู้จักอะไรมากขึ้น ที่แน่ๆ ฉันรู้จักตัวเองมากขึ้น รู้จักการจัดการ รู้จักการปลง รู้จักการกล้า รู้จักการลอง รู้จักการคาดหวัง รู้จักที่จะเผชิญ เนื้อเพลง หลายๆ เพลงที่ฉันให้น้องเค้า อ่าน เพื่อเป็นกำลังใจ และช่วยในการตัดสินใจ ได้ค่อยๆ ทยอย ขึ้น เอ็ม .... ชีวิตฉันเนี้ยะ ไม่พ้นจากเพลงสักที
ฟ้ายังคงกว้างใหญ่ ฝันยังคงแสนไกล ถ้าแม้ว่าเรายังหวั่นยังกลัว คงไม่มีทางได้ดังใจ ฟ้าคงไม่กว้างเกิน ฝันคงไม่ยากไป แค่ขอให้ใจได้มีความกล้า ติดปีกแล้วมองบนฟ้า.. บินไป!! ฝันอยู่ไหน ตามไป!!! สูงแค่ไหน บินไป !!! คนเราจะมีพรุ่งนี้ได้อีกกี่วัน เวลามีเหลือกันเท่าไหร่
คนเราจะมีลมหายใจอีกกี่ครั้ง ใครจะรู้ คนเรายังมีสมองที่แตกต่างกัน ยังมีความฝันได้มากมาย คนเราถ้ามีชีวิตแล้วไม่ได้ใช้ คงน่าเสียดาย ต้องขออภัยจริงๆ ที่ฉันไม่ได้ไปด้วย กับเส้นทางของใครที่เขาคิดว่าดี วันนี้ไม่ได้เดินตาม แต่ฉันก็เต็มที่ กับเส้นทางของฉันวันนี้ ชีวิตจะเป็นแบบไหน คงต้องเลือกเอา ก็ตัวของเราก็ใจของใครของมัน ชีวิตที่เป็นแบบนี้ คงไม่ว่ากัน ก็ชีวิตมันเป็นของเรา แพ้ชนะ ทุกข์หรือสุขมันเป็นเช่นไร คนหนึ่งคนกว่าจะเข้าใจต้องรู้ต้องโดนด้วยตัวเอง
ไม่มีใครสอนให้มองเห็น ต้องล้มเองรับเองแพ้เองรู้เองถึงจะค่อยๆ เข้าใจ ถ้าหากไม่ปล่อยให้เรียนรู้ในวันนี้ แล้วจะมีวันที่เข้าใจไหม ปล่อยมันให้ล้มบ้างก็ได้ ปล่อยมันให้แพ้บ้างก็ได้ ก็แค่หกล้มแล้วลุกขึ้นยืนใหม่ แพ้ก็แค่ต้องเข้าใจ ล้มบ้างก็ได้ แล้วเธอจะแพ้บ้างก็ได้ ชนะนั้นคงไม่ยิ่งใหญ่ ถ้าคำว่าแพ้นั้นยังไม่เข้าใจ ผิดหวังหรือสำเร็จอยู่ที่ข้างใน คนหนึ่งคนกว่าจะเข้าใจต้องรู้ต้องโดนด้วยตัวเอง ไม่มีทางลัดให้เดินเล่น ต้องล้มเองรับเองลุกเองรู้เองถึงจะค่อยๆ เข้าใจ รู้สึก ลองฟังดูสิ จะผิดหวังหรือจะแพ้ก็ตามแต่ ขอเพียงแค่ลองฟังดูสิ อย่าเพิ่งหนีสิ อย่าเพิ่งท้อสิ อย่าเพิ่งลองฟังทำใจอะไรง่ายๆอย่างนั้นสิ คนทุกคนเคยผิดหวัง คนทุกคนมีปัญหา แต่ไม่ใช่แค่หลบหน้า รู้สึกขึ้นมาไปอย่างนั้นเอง มันก็แย่สิ หากสมองไม่มีแรงก็ใช้หัวใจไปแทนได้นิ ถามใคร ใครก็บอกให้ถอนตัว ถามใครใครก็เตือนให้เรานั้นถอยไป
ฝันไกล ให้ระวังจะเสียใจ ช่างใคร จะเป็นยังไงก็เป็นกัน ถามใจ ใจก็บอกว่าต้องลอง เพราะคนเราต่างมองอะไรไม่เหมือนกัน หัวใจเราต่างหากที่สำคัญ ช่างมันจะเป็นอะไรให้เป็นไป แม้ยับเยินบาดเจ็บสักเท่าไหร่ ยังยืนยัน ว่านี้แหละคือชีวิตที่ต้องการ แค่ได้ทำสิ่งนั้นที่ใจฝัน ต่อให้เอาชีวิตเป็นเดิมพัน เราจะสร้างความฝันด้วยตัวเอง... หนทาง ทางที่ใจเราเลือกเดิน ถึงไกลเกินจะไปยังไงต้องวัดกัน สักทีมันต้องดีเข้าสักวัน มั่นใจจะเป็นอะไรก็เป็นไป.... มีคนมากมาย ต้องการจะหยุดยั้ง เพราะสิ่งที่เขาฝัน
มันดันไม่ได้ดั่งใจหวัง แต่ถึงมือไม่พาย แถมให้เท้าเธอราน้ำ แต่คิดดูให้ดี หากคิดว่าจะหยุดฉัน จะหยุดฉัน ไม่ว่าจะสูง แค่ไหน ก็ไปถึง ไม่มีคำว่าสูง วัดได้ หากใจถึง จะหนาวหนาวเหน็บหนาวเพียงไหนจะฝ่าไป ร้อนเป็นฟืนเป็นไฟจะฝ่าไป จะหนาวหนาวเหน็บหนาวเพียงไหนจะฝ่าไป ร้อนเป็นฟืนเป็นไฟจะฝ่าไป เป็นเรื่องที่น่าอาย ที่มันกลายเป็นเกลียดฉัน ความอิจฉาคือสิ่งใด ขึ้นอยู่ที่ใครจะใช้มัน คงยากให้ฉันฟูมฟาย ร้องไห้ให้เธอมั้ง แต่คิดดูให้ดี หากคิดจะหยุดฉัน จะหยุดฉัน ล้มลงแล้ว ก็ไม่แคล้ว สิ่งหนึ่งคือฉันไม่ยอมแพ้ จะฝ่าฟัน แม้เธอนั้น จะกีดกัน ฉันไม่เหมือนกัน ไม่มีวันยอมแพ้   วันนี้พร่ำเพ้อเรื่องเพลงอีกแล้วเมื่อวานฝนตก อีกแล้วแต่ตกแบบฝนไล่ควาย มา1 นาทีแล้วจากไป ( เผื่ออะไร )คนเราจะชนะ หรือว่าแพ้ มันอยู่ที่ใจจริงๆไม่ได้ในสิ่งที่ชอบ แต่ก็ทำในสิ่งที่ชอบได้กำลังใจจากตัวเอง เป็นแรงขับเคลื่อนที่ดีที่สุดจงเคารพในสิ่งที่ตัวเองเชื่อ สิ่งที่ตัวเองตัดสินใจจงอย่า..เสียใจในสิ่งที่ทำผิดพลาดไป แต่จงนำมาเป็นบทเรียนคนที่ล้ม แล้วลุกขึ้นใหม่ มีเป็นล้านในโลกนี้ แล้วคุณละ จะเป็น 1 ในล้านไหมถ้าเหนื่อยก็จงพัก แต่อย่าได้ท้อถอยเป็นอันขาดชีวิตของคนเรา ต้องเดินไปข้างหน้าไม่มีคำว่าจบ ถ้าวันนี้คุณยังมีลมหายใจพร่ำเพ้ออะไรเนี้ยะจบดีกว่า....May 04 Thanks 4 Time..ชีวิตวันธรรมดาเริ่มต้นที่เวลา 9.27 น. ในขณะที่แสงแดดกำลังสาดส่อง ฉันตื่นด้วยความรู้สึกที่ปนง่วงนิดๆ
หลังจากที่เมื่อคืนรอคอย สิ่งสวยๆ ที่เวลามอบให้ คุณได้มองในสิ่งที่ฉันรอคอยรึเปล่า 01:02:03 น. ณ วันที่ 04/05/06 ..... คุณเห็นอะไรในนั้นไหม สิ่งเล็กๆ ที่เวลามอบให้ ใครหลายๆ คนอาจจะมองข้ามไป เมื่อคืนฉันได้บอกกับคนพิเศษของฉัน ให้รับรู้และ มองสิ่งสวยงามไปพร้อมกัน ในช่วงเวลาที่ผ่านมา เวลาให้อะไรกับเรามากมาย คุณได้รับอะไรจากเวลาบ้าง ฉันได้บทเรียนต่างๆ มากมาย เวลาทำให้ฉันโตขึ้น และรู้จักตัวเองมากขึ้น เวลาช่วยเยียวยา ให้ฉันยอมรับกับสิ่งที่ผิดพลาด สิ่งที่เจ็บปวด สิ่งที่กลับไปแก้ไขไม่ได้ เวลาช่วยให้ฉันได้รู้จักคนมากมาย ได้พบสิ่งต่างๆ ได้รับรู้ถึงความรู้สึก และอีกหลายๆ อย่างที่ได้จากเวลา ...
วันนี้มีความรู้สึก รู้สึกหนึ่งกับ บทเพลง บทเพลงหนึ่ง
ฉันต่อเรือ ด้วยหัวใจ เตรียมพร้อม เดินทางไป
ท่องทะเลดูสักที คลื่นลม นั้นรุนแรง รู้ดี แต่เสียงหัวใจที่มี บอกฉันให้ลองออกไป เผชิญกับมัน หาก อยากเห็นพื้นแผ่นดินสดใส แต่ไม่ยอมลอยเรือข้ามไป ปล่อยเรือไว้อย่างนั้น แล้ว อีกเมื่อไรจะถึงฝั่งฝัน ต้องขอไปตามใจซักวัน ออกตามฝันซักที ในบางครั้ง มันต้องเสี่ยง แม้รู้ ว่ามีเพียง เศษเสี้ยวที่จะสมหวัง แต่หาก เสียงหัวใจร้องดัง เกิดมามีเพียงหนึ่งครั้ง ลองใช้ครั้งหนึ่งกับฝัน ให้มันได้รู้ หาก อยากเห็นพื้นแผ่นดินสดใส แต่ไม่ยอมลอยเรือข้ามไป ปล่อยเรือไว้อย่างนั้น แล้ว อีกเมื่อไรจะถึงฝั่งฝัน ต้องขอไปตามใจซักวัน ออกตามฝันซักที มีใครเคยบอกไว้ ว่า อย่า อยู่ อย่าง อยาก เลือกแล้ว ต้องลองให้รู้ แม้คลื่นลมจะแรง จะขอนั่งเรือไปสู่ ตรงโน้น ให้รู้ ไป หาก อยากเห็นพื้นแผ่นดินสดใส แต่ไม่ยอมลอยเรือข้ามไป ปล่อยเรือไว้อย่างนั้น แล้ว อีกเมื่อไรจะถึงฝั่งฝัน ต้องขอไปตามใจซักวัน ออกตามฝันซักที หาก อยากเห็นพื้นแผ่นดินสดใส แต่ไม่ยอมลอยเรือข้ามไป ปล่อยเรือไว้อย่างนั้น แล้ว อีกเมื่อไรจะถึงฝั่งฝัน ต้องขอไปตามใจซักวัน ออกตามฝันซักที....
 ฉันรู้จักและรับฟังเพลงนี้ได้ เพราะเพื่อนคนหนึ่ง ขอบคุณตุ๊กติ๊ก ที่ทำให้ฉันได้ฟังเพลงดีๆ อย่างนี้.... ขอบคุณคนแต่งเพลง ที่แต่งเพลงนี้ออกมา ขอบคุณพีทูวอร์ชิฟ ที่เสนอเพลงดีๆให้ได้ฟัง ขอบคุณเวลาที่ทำให้วันนี้ฉันได้นั่งฟังเพลงดีๆ เพลงนี้
May 02 Normal Day ..วันธรรมดาๆ ของฉัน เริ่มต้นที่เวลา 09:00:00 น.วันนี้ตื่นมาด้วยอาการมึนๆ อีกแล้ว หลังจากที่มึนมาได้สามวัน วันนี้ย่างเข้าวันที่สี่ มันก็ยังมึน โอ้ว.... จะมึนอีกนานไหมเนี้ยะ ว่าแล้ววันนี้ต้องโดป แบรนด์ เอิกๆ... ไฮโซ อีกแล้วตู โดปมันซักหน่อยเพื่อสุขภาพ วันนี้ไปซื้อของให้น้อง โถ่ จ่ายแบงค์พันไป สามใบ คิดดู แบงค์แรก เราก็ยังเฉยๆ พอแบงค์ที่สอง เราก็ไม่ได้คิดมาก พอแบงค์ที่สามนี้สิ จะเป็นลมเอา หูยยย นี่จ่ายไปสามพันแล้วเหรอ เหอๆ คิดในใจ มือก็ยื่นตังให้คนขาย โอ้ว... เสียเยอะอิ๊บหาย เฮ้อ.. นึกถึงแล้วก็ปวดหัวอีกละ เปลี่ยนเรื่อง............... เปลี่ยนเรื่อง....................... เปลี่ยนเรื่อง..............................  อิอิ จะว่าไปแล้วไม่ได้อัพเลย หลังจากที่ขยันอัพไปแค่สองอันเอง วันนี้ก็เริ่มขยันอีกรอบ
สองสามวันที่ผ่านมาเจอเรื่องมากมายเหมือนกัน อืม.. หลายอารมณ์เลยแหละ ชีวิตคนเรานี่ก็แปลกเนอะ โดยเฉพาะตัวฉันเอง แค่นั่งอยู่บ้านเฉยๆ ฟังเพลงเท่านั้นแหละ อารมณ์มันก็เปลี่ยนไปตลอดเวลาเลย ฟังเพลงเศร้าก็เศร้าตามเพลง ฟังเพลงบางเพลงก็นึกถึงวันเก่าๆ บางอย่างก็ต้องมีความทรงจำ ... อืม... คุณเคยมีความทรงจำกับเพลงรึเปล่า บางทีเราไม่อาจที่จะฟังมันได้ เพราะความทรงจำนั้น มันแสนเจ็บแสนเศร้า... บางทีเราฟังแล้วก็อดที่จะร้องไห้ไม่ได้ เพราะความทรงจำนั้นมันฝังใจ บางทีเราก็รู้สึกเหงา ไปกับเพลง ยิ่งเป็นเพลงแห่งความทรงจำ ยิ่งเหงาไปใหญ่ บางทีก็รู้สึกดีกับเพลงแห่งความทรงจำ นึกถึงวันเก่าๆ ที่ไม่อาจหวนคืน เพลงนี้ก็ดีเหมือนกันเน๊อะ ฉันชอบ คำพูดที่ว่า เราทำเพลง ไม่ใช่แค่คนฟังในตอนนี้ แต่เพื่อคนรุ่นหลังด้วย ถึงแม้เราจะตายไป แต่เพลงยังอยู่ ดังนั้นต้องทำเปงให้ดี อืม.. มันก็จริงอย่างที่พวกเค้าพูดกันแหละ เอ่อ.. แล้ววันนี้มาบ่นเรื่องไรหว่า จุดประสงค์ยังหาไม่เจอเลย บ่นได้เปงหน้าแหละ เหอๆ เอาเป็นว่า ขอยกตัวอย่างสักเพลงนึงก็แล้วกัน ....   ทุกครั้งที่ฉันคิดถึงเธอ ใจมันคอยบอกตัวเองอยู่เสมอ ว่าเธอนั้นเป็นสุขไปแล้ว ทุกครั้งที่ฉันนั้นเห็นภาพเธอ วันคืนเก่าๆ ก็กลับมาเสมอ มีแต่เธอที่จะไม่กลับมาแล้ว ยังมีอีกหลายสิ่ง
ที่ฉันยังไม่เคยพูดสักที และมีอีกหลายอย่าง ที่ไม่เคยทำจนวันนี้ รัก.... รักเธอ ทั้งหมดของหัวใจ สิ่งเหล่านั้นเก็บไว้ข้างใน เธอได้ยินไหมคนดี อยากขอ.....ให้ความรู้สึกที่ฉันมี ส่งไปถึงเธอที่แสนดี ว่าชีวิตนี้ฉันมีแต่เธอดังความฝัน จะพบกัน อีกได้ไหม หากฉันนั้นรู้ตัว ก็คงไม่มัวเก็บมาจนวันนี้ โอ้คนดีนั้นคงได้บอกไปแล้ว ยังมีอีกหลายสิ่ง
ที่ฉันยังไม่เคยพูดสักที และมีอีกหลายอย่าง ที่ไม่เคยทำจนวันนี้ รัก.... รักเธอ ทั้งหมดของหัวใจ สิ่งเหล่านั้นเก็บไว้ข้างใน เธอได้ยินไหมคนดี อยากขอ.....ให้ความรู้สึกที่ฉันมี ส่งไปถึงเธอที่แสนดี ว่าชีวิตนี้ฉันมีแต่เธอดังความฝัน จะพบกัน อีกได้ไหม ยังมีอีกหลายสิ่ง
ที่ฉันยังไม่เคยพูดสักที และมีอีกหลายอย่าง ที่ไม่เคยทำจนวันนี้..... รัก.... รักเธอ ทั้งหมดของหัวใจ สิ่งเหล่านั้นเก็บไว้ข้างใน เธอได้ยินไหมคนดี อยากขอ.....ให้ความรู้สึกที่ฉันมี ส่งไปถึงเธอที่แสนดี ว่าชีวิตนี้ฉันมีแต่เธอดังความฝัน จะพบกัน บอก..รัก.... รักเธอ ทั้งหมดของหัวใจ
สิ่งเหล่านั้นเก็บไว้ข้างใน เธอได้ยินไหมคนดี อยากขอ.....ให้ความรู้สึกที่ฉันมี ส่งไปถึงเธอที่แสนดี ว่าชีวิตนี้ฉันมีแต่เธอดังความฝัน แล้วสักวันจะไปหา   วันก่อนฉันฟังเพลงนี้ แล้ว เจ้าตัวโปรดของฉันที่ชื่อว่า แพนด้าก็กลับมาในความคิด คิดถึงมันจัง น้ำตาก็ไหล เศร้ามากเลย เฮ้อ.... ไอน้ำใสๆ ไหลอีกแล้วไง ถ้าคุณอ่านมาถึงตรงนี้ ลองกลับไปฟังเพลงสักเพลงสิ แล้วความทรงจำของคุณจะกลับมาอีกครั้ง ฉันยังมีเรื่องราวของความทรงจำอีกเยอะ เอาไว้วันหลังจะเล่าให้ฟังนะ วันนี้ นอนหลับฝันดีนะคร้าบ April 28 Day of missing สายฝนยังคงโปรยปราย ท้องฟ้าไร้ที่มีแต่ความมืดของแสงดาว
ดังนั้นจงอย่าหวังว่าจะเห็น พระจันทร์ในค่ำคืนนี้
ฉันมองออกนอกหน้าต่างที่เปิดแง้มๆ เพราะอากาศข้างนอกนั้นเย็นจนทำให้รู้สึกหนาวยะเยือก . . .
โอ้ หน้าฝน หรือหน้าหนาว เอ้ยแต่เดือนนี้มันหน้าร้อนนิน่า
เอาอีกแล้ว สับสนฤดูอีกแล้ว สงสัยนี้คงเป็นฤดูแตกต่างรึเปล่า เหอๆ สงสัยเพลงที่กำลังขับกล่อมจะกลายเป็นคำตอบเสียแล้ว
วันนี้ตื่นมาสายนิดๆ เฮ้อ ตื่นมาก็ ต้องสะดุ้ง เมื่อเปิดประตู โ ห หนาวชะมัด น้ำก็เลยไม่อาบมันเลย เหอๆ ความขี้เกียจบังเกิด
วันนี้นั่งอยู่หน้าคอมทั้งวัน เนื่องจากไม่ต้องออกไปข้างนอก ถึงยังไงก็ไม่ออกไปอยู่ดีมากกว่า ก็น้ำยังไม่ได้อาบนิน่า
วันนี้เมจิ มาหาด้วยพาแต๋มา เออ แต๋ดูสวยขึ้นแฮะ หรือว่าเพราะไม่ได้เจอกันนาน อืม....
นัดแนะกันจะไปแม่สายในเดือนหน้า ซึ่งก็คืออาทิตย์หน้านี้เอง
ฝั่งพม่า โอ้ จะต้องข้ามไปให้ได้ จะไปกวาดซื้อ mp ซะหน่อย แต่ว่าวันนี้คงออกบ้านไม่ได้แน่นอน เนื่องจากเงินที่เปิดดู มันเหลือไม่ถึงครึ่งร้อยนะสิ
เฮ้อ... ช่วงนี้ถึงไม่ได้อาบน้ำ ก็ไม่ออกจากบ้านอยู่ดี วันนี้นั่งอ่านบทสัมภาษณ์ของ สามสาวทัพเด็กสร้างบ้าน ที่ทุกคนคุ้นหน้าตาพวกเธอดี
เออ แหะ หลังจากที่คิดมาตลอดว่า ต้องมีนัดแนะกะทางรายการ พอมาอ่านอย่างงี้แล้ว ก็ เริ่มเชื่อล่ะ ว่ามันเป็นความสามารถของพวกเธอจริงๆ
อืม... บางสิ่งบางอย่างเนี้ยะ จะรับรู้ในทางเดียวก็ไม่ได้เน๊าะ อ่ะ ฝนเริ่มหยุดละ ถ้ายังเป็นแบบนี้ทั้งคืน ต้องนอนขดในผ้าห่มอีกแน่
และ ถ้ายังเป็นอย่างนี้ทุกๆ วัน ร้านขายยาได้ตังค์อีกแล้ว ซองสเตร็ปซิล มีเพียบเต็มโต๊ะคอม กระดาษทิชชู่ที่ใช้แล้วคงเต็มถังขยะ
วิกส์คงหมดตลับ อาการเจ็บคอก็จะกลับมา เปงหวัด บวกไข้แน่ อืม... วันนี้ก็คงไม่มีอะไรมาก พรุ่งนี้เพ่ชายจะกลับกทม ล่ะ
ยังไม่ได้เจอกันเรย เฮ้อ.... ตั้งแต่กลับมาเยือนบ้านเฮา ก็ไม่เคยย่างกรายไปไหนเลย หวังว่าคงได้เจอกันเร็วๆ นี้ เพราะมีอะไรจะให้
คิดถึงเพื่อนทุกๆ คน เสมอ  เฮ้อ... มามี้ รักษาสุขภาพหน่อยนะ เด๋วเปงแบบออย ไม่สบายสองอาทิตย์เดียว .... เดินทางดีๆ เน้อ คิดถึงหนา....ทำไมหนาวอย่างนี้ หว่า.....เฮ้อ...... วันนี้ไม่มีอารายมาก เนื่องจากไม่ใช่วันแรก อิอิ อันแรกมักจะดี เพราะเริ่มต้นดี แต่ใครว่าต่อไปจะดีด้วยล่ะนอนหลับให้สนิททุกคนนะคับผม ในคืนนี้ อิอิอยากพีเอสอีกอ่ะ มีปังหามะ เหอๆ พอละๆ อิอิ |
|
|
